मुली येत नाहीत माहेरी काही घ्यायला
मुली येतात माहेरी आपल्या मुळांना प्रेमाचा ओलावा द्यायला
त्या येतात भावांच्या चेहऱ्यावरचा आनंद बघायला
त्या येतात आपलं लहानपण शोधायला
त्या येतात अंगणात स्नेहाचा दीपक ठेवायला
मुली येत नाहीत माहेरी काही घ्यायला
मुली येतात काळा दोरा दारावर बांधायला
कुणाची द्रुष्ट लागू नये म्हणून आपल्या घराला
त्या येतात मायेच्या झऱ्याखाली स्नान करायला
त्या येतात सगळ्यांना आपलं थोडं थोडं प्रेम द्यायला
मुली येत नाहीत माहेरी काही घ्यायला
मुली जेव्हा परत जातात सासरी
बरच काही जातात सोडून त्या आपल्या माहेरी
तिचे गोड हसणे आठवले की
नकळत सर्वांचे डोळे होतात ऒले काठावरी
जेव्हाही मुली येतात आपल्या माहेरपणाला
खरं तर त्या येतात आपल्या प्रेमाच्या वैभवाची उधळण करायला
मुली येत नाहीत माहेरी काही घ्यायला
खूप चंचल खूप आनंद देणाऱ्या असतात या मुली
नाजूक मनाच्या आणि भोळ्या असतात या मुली
छोट्या छोट्या गोष्टींवर रडणाऱ्या निष्पाप असतात या मुली
प्रेम वात्सल्य भरभरून असणाऱ्या देवाची देणगी असतात या मुली
घर कसं प्रफुल्लीत होतं जेव्हा हसतात या मुली
काळजाचं पाणी होतं लग्न होऊन जेव्हा दुसऱ्याच्या घरी जातात या मुली
खूप एकट एकट वाटत किती रडवून जातात या मुली
आनंदाचं प्रतिक, आई बाबांच्या खूप लाडक्या असतात या मुली
हे मी नाही तर साक्षात देव म्हणतो कि
मी जेव्हा खूप प्रसन्न असतो तेव्हा जन्म घेतात या मुली
Kavi – Unknown