लेक आली माहेराला सुनबाई नीट वागा
दोन दिसांची पाहुणी राग राग करू नका
आली थकून भागून नको सांगू काही काम
माहेरच्या सावलीत तिला करू दे आराम
फार मनाची हळवी बोलू नको शब्द उणा
राख तिचा मानपान लाव तुझा मोठेपणा
लेक आली माहेराला कर काही गोड धोड
जिरे साळीच्या भाताला तूप वाढ लोणकढ
कर खमंग काहीसं दुपारच्या फराळाला
फार आवड फुलांची धाड निरोप माळ्याला
आणि लिंबाच्या झाडाला देई झोपाळा टांगून
तिचे बालपण तिला पुन्हा येऊ दे मिळून
लेक चालली सासरी जीव माझा हुरहूर
मुरडीचा कानवला गव्हल्याची कर खीर
ओटी भर, हाती देई खण जरीच्या काठाचा
दही घाल हातावर टांगा थांबला केव्हाचा
थकला ग माझा जीव हात पाय उचलेना
तूच आता तिची आई जप माझी भोळी मैना