आठवण येते कधी मला अन गालावर खुदकन खळी पडते
तर कधी हसता हसता डोळी माझ्या पाणी आणते
गर्दीत राहून सुद्धा ती एकांताचा आभास देते
अन एकांतात गेलो तरी मला नाही कधी एकटे सोडते
डोळे बंद केल्यावरचे नवे विश्व दाखवून देते
अन उघड्या डोळ्यांनाही ती कधी धुंद करून टाकते
दूर लोटायचा प्रयत्न केला तर अधिकच जवळ येउन बसते
जवळ तिला बोलावले तर मात्र कोपऱ्यात कुठे दडून बसते
हीच आहे माझी खरी मैत्रीण नेहमी साथ देणारी
आगंतुक असली तरी हवी हवीशी वाटणारी