Katarveliche Ajab Khel

कातरवेळीचे अजब खेळ
आठवणीतच होतो मेळ

चाहूल होतास तुझी
नकळतच थांबून जाते वेळ

मग तू ही हवी हवीशी वाटतेस
हलकेच अश्रू बनून दाटतेस

आठवणीच्या त्या समुद्र किनारी
मनी तू हळूच भेटलीस

समुद्र तो ही उफाणलेला असतो
अलगदच वारा त्याला शांत करतो

स्तब्ध ह्या मनाचे स्तब्ध ते भाव
हळूच तो आपल्या ओंजळीत भरतो

माझं मला रोज सारखाच
आज ही तो हळूच सावरतो
आज ही तो मला हळूच सावरतो

कवी : ह्रषिकेश व्हटकर