Pipat Mele Olya Undir

पिपात मेले ओल्या उंदिर;
माना पडल्या, मुरगळल्याविण;
ओठावरती ओठ मिळाले;
माना पडल्या, आसक्तीविण.
गरिब बिचारे बिळात जगले,
पिपात मेले उचकी देउन;
दिवस सांडला घाऱ्या डोळी
गात्रलिंग अन धुऊन घेउन.

जगायची पण सक्ती आहे;
मरायची पण सक्ती आहे.

उदासतेला जहारी डोळे,
काचेचे पण;
मधाळ पोळे
ओठावरती जमले तेही
बेकलाइटी,बेकलाइटी!
ओठावरती ओठ लागले;
पिपात उदिर न्हाले! न्हाले!

कवी : बा. सी. मर्ढेकर


View All Junya Marathi Kavita

Liked it? Share with your friends...

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *